Mijn naam is Margreet, moeder van 6 prachtige kinderen waarvan 1 helaas is stilgeboren.
De impact van Zyon zijn verhaal is de drijfveer achter mijn praktijk in het leven verweven. Door hem werd ik mij bewust van het land der rouw. In de specifieke rouw na verliesgeboorte werd ik geheel ongewenst geïntroduceerd en mijn leven is voorgoed veranderd.
Als jij op deze pagina bent beland, is de kans groot dat jij ook een verliesgeboorte hebt moeten meemaken. En dat jij ongewenst in het land der rouw bent beland.
Misschien voel jij die eenzaamheid die gepaard gaat met rouw.
Misschien draag jij de zware, stille deken van onzichtbaar moederschap met je mee na een verliesgeboorte..
Jij bent mama in iedere vezel van jouw lijf, maar jouw armen zijn leeg en de buitenwereld raast pijnlijk snel door. In een tempo die jij nu echt niet kunt bijbenen. Omdat jij volop je best doet om die pijnlijke rauwe rouw te overleven.
Waarin iedere dag voelt alsof je continu watten in je hoofd hebt, je vast zit in drijfzand en iedere stap die je moet zetten 1 teveel is.
De buitenwereld die wellicht alweer aan jou begint te trekken terwijl jij enkel voelt, ik kan dit niet en ik wil het ook niet. Jouw leven staat in het teken van enorm gemis, verlies en intens groot verdriet. Een gapend gat in je hart. En het is moeilijk voor te stellen dat jij ooit nog weer van het leven kunt gaan genieten.
En toch voel je diep van binnen dat is wel wat ik weer wil gaan kunnen. Mijn leven is niet geëindigd met het verlies van mijn baby. Maar ik weet simpelweg niet hoe ik die stappen weer voorwaarts kan gaan zetten.
Wat jouw drijfveren ook zijn, hoogstwaarschijnlijk ben je doodmoe van het vechten, moe van het pleasen, en moe van alle goedbedoelde adviezen dat je het moet loslaten, een plekje moet geven, door moet gaan met je leven enz enz... Rouw laat zich niet in hokjes plaatsen, rouw kun je niet loslaten.. En simpelweg doorgaan met leven bestaat niet.
Rouw is een actief proces waarin je opnieuw moet gaan leren bewegen. Zodat jij de rouw echt kunt doorvoelen, doorleven en uiteindelijk verweven in jouw leven. Waarbij jouw baby met oneindig veel liefde in jullie levensverhaal verweven raakt.
En precies dat had ik te leren in de periode dat ik door deze diepe dalen van rouw ging. Vanuit mijn vak als kinderverpleegkundige met bijzondere doelgroepen loopt rouw als een rode draad door mijn carrière. Levend verlies op dagelijkse basis en helaas vele kinderen die veel te jong kwamen te overlijden. De rouw die na een overlijden aanwezig is zag ik dan ook niet meer. En daardoor werd ik enigszins verrast tijdens mijn eigen rauwe rouw om het verlies van Zyon. De overeenkomst die ik wel zag is dat ook na een verlies in dit werkveld de ouders veelal losgelaten worden. Van intense immens grote zorgen waarin er ondersteuning is, naar 0.0 passende ondersteuning.
Dat moet anders kunnen..
En daarom ben ik opleidingen gaan volgen gericht op rouw en verlies en diverse opleidingen die als complementaire diensten in de ondersteuning kunnen worden ingezet. Een uniek concept die zijn vruchten afwerpt.
Verweven is een werkwoord dat voor mij als hoofdzaak benaderd wordt. Er worden geen herinneringen uitgevaagd, er wordt nergens aan voorbij gegaan. En we gaan zeker niets proberen los te laten of een plekje te geven. Ik zie iedere ervaring als een gouden draad dat door het leven heen verweven mag gaan worden. Om de kaft van het boek waarin jouw uiteindelijke levensverhaal, stevig in samengebonden zit aan elkaar te weven. Ieder hoofdstuk een eigen draad met uiteindelijk een uniek en persoonlijk levensboek.
Liefs Margreet.
